25 Maart

Ek is gescam! Nadat ons 39 oproepe gemaak het na verskeie vervoer maatskappye en 2 mense mee onderhoud gevoer het wat my $5000 wou vra vir net 8 dromme se klip se vervoer, kry ek vir John wat vanaf Suid Afrika 'n logistieke maatskappy met die naam Jhonnysway Logistics bedryf. Hy antwoord sy emails flink en sê dat ek hom in sy FNB rekening kan betaal. My dollars is min en ek het te min geld oor om vir die freight hier te betaal. John bel my op my Malawi nommer verskeie kere en sê dat hy 'n trok het wat vroeër kan laai, eerder as later en ek byt aan die hoek. Hy vra vir die export docs per epos en herken die ontvangs van die papiere en skryf terug dat hy dit na sy freight forwarder gestuur het en dat alles geclear is. Sy trok sal Saterdag by ons wees en ek moet asb net die 50% deposito van R9375 inbetaal dan laai sy trok. Ek is so stupid om die geld oor te betaal en kry nou glad nie meer vir John in die hande nie. In hindsight moes ek seker eers die ou beter uitgekyk het. Ek moes seker eers vir die trok gewag het. Ek moes seker meer geduldig gewees het en ingepas het by Malawi tyd totdat Donald hulle vir my vrag gereel het. Ons het dan al 'n week gewag vir hulle om die vrag vanaf Mzimba tot Lilongwe te vervoer. Oupa gaan al van sy kop af en wou al lankal by die huis gewees het. Nou sit hy nog in Malawi.

Ek is seker my geld kwyt maar darem nie my klip nie. Ek ys as ek dink dat hulle dalk my klip ook kon gesteel het. Imagine as hulle die klip gelaai het en dit dan ook nog gevat het. Ek hoop om meer as R200 000 vir die lot te kry. Ek sal nog R9375 moet bysit om my verlies op te maak.

23 Maart

Hier langs die meer gebeur dinge nog net soos dit 30 jaar terug gebeur het. Dit is Sondag en dan is dit die kinders se beurt om die potte en panne by die meer te gaan was net langs die groot hout boot wat regmaak om te gaan visvang.

Die klein meisiekinders is nie op hulle bek geval nie toe hulle sien dat ons wil fotos neem nie. 'give me money'  Hulle weet hoe die toeriste ding werk. Hulle pla ons nie regtig nie maar die smouse doen wel. Hulle kom na jou lodge waar jy sit en koffie drink en hulle aanvaar geen verskoning nie. Hulle wil jou hulle skilderye wys en hulle curios. Want jy is hulle enigste bron van inkomste in die stil seisoen. Dit pla nogal.

Ons het besluit om die naweek meer toe te kom net om weg te kom uit die geroesemoes van lilongwe. Ons kom so laatmiddag by die meer aan en vat die eerste pad uit na 'n lodge. Die pad hou vir ewig aan en ons kom by so fancy verslete plek aan. Ek weet dit klink na 'n weerspreking, maar hier in Malawi is alles maar verslete. Gewoonlik werk omtrent niks nie. As jy warm water kry in 'n stort is dit soos 'n wonderwerk. Ek klim uit die bakkie en vra 'n prys. Only 22000 for a single room. Thanks but no thanks. Ons is nou op 'n tight budget. Ons ry verder. So teen skemer kry ons 'n paar lodges wat reg langs mekaar lê. Ons stop by die eerste een en klim nie eers uit ons kar nie want die blink motors in die parkeerterrein vertel die hele storie. EXPENSIVE!

Die lodge langsaan lyk verslete genoeg om goedkoper te wees. Ons onderhandel op die prys en kry R100 afslag. Die 2 aande kos ons 20 000 Kwacha vir altwee aande. Nog steeds duur maar ons betaal maar want ons is reg teen die meer.

Die kamertjies is knus maar charming. Oupa kry nie die warm water kraan oop nie en vat 'n koue stort maar ek geniet 'n lekker warm een. Net buite die kamer is die mooiste topiarie, 'n Olifant wat my haak met sy tand en met die stap ek in die oorhang van die grasdak wat my 'n klits hou teen die kop kap.

Ons wag vir John met sy trok wat reken dat hy die 2 dae wat dit ons gevat het om tot in Malawi te kom in een dag kan doen. Ons afspraak is vir more om te laai en ons sal sien of dit gaan gebeur.

Ons besluit om eers voëltjies te gaan kyk en by die vleilande word ons weer oorval deur klonkies wat of geld of leë bottels of jou pen wil hê. Naderhand raak dit irriterend en ons verkas na die curiomark waar elke ou ook alles aan jou wil verkoop. Die ou wat die gras helikopters maak wil jou wys hoe die propeller draai en van die telefoon wat weggesteek is in die huis se dak. Ons het geen budget vir curios nie en besluit om te kyk hoe die heel rykstes hier vakansie hou. By die Sunbird livingstonia lodge kos dit net R2600 vir 'n kamer. Ouch.

Langsaan is n kampplek in die paradys. Prentjiemooi, ek het al n foto opgesit by whatsap. Net 1500 Kwacha per persoon. So 2 km van daar is die Cool runnings oord. So rustige plek met tonne atmosfeer. Boek hoekie en strand banke op groen gras voltooi die prentjie. Annalie ek kom jou die plek wys en dan bly ons 'n paar dae hier.

Terwyl ons wag vir middagete kyk ons hoe hulle met fyn muskietnet visvang. Hulle vat 'n lyn met in vir so Km met 'n elle lang tou en roei dan terug land toe wat die tou dan deur 24 mense ingetrek word. Hulle vat seker 2 ure om die tou in te trek. Soos die net naderkom raak die strand al hoe meer crowded. Een van die clowns sê dat ons moet betaal vir 'n foto. Ek vertel hom dat ons boere is en dat hy maar sy truuks op die oorsese toeriste kan probeer. Stupid boy.

Na 2 ure kom die net aan land en dit wemel van kleurvolle vissies. Die arme goed is eintlik te mooi om proteïne te word vir 'n honger land. Die sowat asblik vol vissies bring net R300-400 in vir die 24 vissermanne en die middelman maak die geld as hy die vissies na Lilongwe toe neem.

Laatmiddag stap ons verby 'n Indiër miljoenêr se woning waar die jong seuns in die water speel met hulle jetskis. Die laning is gelyn met wit en rooi rose. Jy kan sien dat daar groot geld is. So n huisie langs die see. Maar die huisie kan ook in Boardwalk Manor gestaan het.

By die lodge is dit amper skemer en die Rumba musiek laat die toonbank bewe waar ek my koeldrank drink.

20 Maart

Maandag oggend verwag ons vir Donald in Lilongwe want hy sou kwansuis deur die nag ry want hy het sy assuransie laat gaan en is bang vir 'n boete. Ek sit my foon af om my battery te spaar en kontak hom eers 7 uur om te vra waar ons hom gaan ontmoet.' I am still in Mzimba'

Hulle het die bult op gery en toe wil die hilux nie die bult uit nie. Hulle stop en hak die trailer af. Die bakkie se remme faal en hardloop in die trailer met klip en breek die hele agterste klap. Hulle verseker my dat hulle nog die Maandag die bakkie gaan reg hê en dat ek asb net R500 moet stuur vir die pressure plate en release bearing. Ek stuur geld en hulle laat weet dat alles goed gaan en defnitief moreoggend in Lilongwe gaan wees. Nou ja ons koop die tyd uit en sit gas in die aircon en kry die dromme. More kan ons die papiere kry en dan huiswaarts.

Dinsdagoggend: Donald where are you. ' I am still in Mzimba'

Hulle kon weer nie teen die bult uit. "They sold us a Chinese scrap and tomorrow we are going to ask our money back and then get the proper parts"  OK but please keep me posted. Woensdagoggend: Donald where are you? ' I am still in Mzimba' Why? "When we opened the engine some of the spacers were lying on the oil pan, I am going to Mzuzu to buy new spacers tomorrow". Also get your insurance. Uit Mzuzu bel hy my en sê dat die assuransie nie in Lilongwe betaal kan word nie en dat ek moet geld stuur. Ek sê twak man en bel die hoofkantoor. Geen probleem meneer. Jy kan dit hier betaal en dan reik ons dit in Mzuzu uit. 5 minute voor toemaak tyd betaal ons en kry hy sy assuransie. OK fix it tonight and see you tomorrow. Donderdag oggend antwoord by nie sy foon nie en ek bel die drywer. Where are you? ' We are still in Mzimba'

Nou sien ek hoe ons Kersfees nog hier gaan wees met die woorde. ' I am still in Mzimba'

Ons sê vir Chris hy moet klaar stort want ons ry nou Mzimba toe. 15 minute later beur ons uit na die noorde deur oggendverkeer. Op die oop pad druk ek die Colt en doen soms 140 km per uur en bietjie meer. Ek is kwaad want die oponthoud was nie in my beplanning nie. 3 ure later stop ons voor die warehouse en Donald se oë rek so groot soos pierings. Ek gaan gal af oor die toestand van die voertuig en stoor. Langs die enjin wat alweer in stukkies is sit 'n vreemde man en ek verneem wie hy is.' This is the welder who is going to weld this crankshaft.' Ek kom omtrent iets oor. This is a precision part that runs at 5000 revolutions per minute and you want to weld it. Vertel ek hulle.

Ek en oupa storm daar uit en gaan dorp toe waar ons transport gaan soek. Dié ou vra te veel. Daai een se trok lyk glad nie goed nie. Uiteindelik kry ons 'n ou af van 250000 Kwacha tot by 125000. Hy lyk nie heeltemal gelukkig met die prys nie maar ek is ook nie gelukkig nie. 20 minute later stop ons by die Warehouse en laai die klip en Oupa sê vir Donald om sy goed te pak want ons ry nou. Hy word amper in geforseer in die lorrie deur Oupa wat nou maar net eenmaal genoeg gehad het van die man se streke.

Ek kommunikeer met 'n ou in SA wat Maandag ons klip kan laai. Hy stuur 'n trok Malawi toe en ek kan hom in Suid Afrika betaal.

Net na donker laai ons die klip af in Lilongwe en soek slaapplek. Ons lodge wat ons R100 per nag betaal is vol en hulle verwys ons na hulle susters plek wat groot ruim kamers het. Ons kan nie ons oë glo nie want die prys is nogal goed. Die krag is oral af en ons dra ons tasse kamer toe en sien uit na 'n goeie nag se slaap na 'n stresvolle dag. Na 30 minute kom die krag eweskielik aan en met dit die musiek. Omtrent 5 sound systems kompeteer met mekaar en die grond bewe sommer so van die geraas. Ons slaap nou maar vanaand hier maar more kry ons 'n ander plek.

18 Maart

Vandag is freight dag en ons pak die taak aan met gusto. Ons wil so 4 tot 5 kwotasies hê om te vergelyk, dan weet ons wat die prys is en dan kan ons 'n goeie keuse maak. Ons begin met die Eye magazine. So n wies wie boekie van besighede in Malawi. Ons het 17 nommers. Net 4 antwoord hulle fone. Van die 4 kry ons een wat 'n email adres het en wat sê dat ons 'n epos moet stuur. Toe gryp ons die geelbladsye. So 39 oproepe later is ons niks nader aan ons eerste quote nie.

Mule brothers, no answer
Ntjalo Transport, no answer
Kings freight, no answer
OSC Transport, no answer
S & J Discount, no answer
Paulo Transport, no answer
En so aan, en so aan

Uiteindelik kry ek vir Osman wat ons sal kom sien by die Kiboko hotel. Hy vra my hoeveel ek wil betaal. Ek sê hom dat hy die prys moet maak. Hy vra vir 'n pen en papier en kom met 'n prys van $5000 vir die 3 ton. Ek sê vir hom dat hy heeltemal te duur is en hy vra hoeveel ek nou eintlik bereid is om te betaal. Ek vertel hom dat dit nie 'n veiling is nie en dat ek nie in 'n onderhandelings gaan ingaan oor sy prys nie. Hy lyk so verbaas. Ek vertel hom hoe die Mzungu manier werk. Jy gee my 'n prys en ek aanvaar dit of ek reject dit. En ek het nou net jou prys geweier so jy kan maar nou jou ry kry.

David kry vir ons Dokiso se nr. Hy gaan leeg terug SA toe en het plek vir ons klip. Hy kom met 'n belaglike prys van R25000 en dan moet ons nog die grensfooie betaal. Ons bied R6000 aan en wag vir hom om terug te kom na ons toe.

Ek kry John we nr op Gumtree en skryf vir hom 'n epos. Hy kwoteer R19000 en ek kan hom in SA betaal. Alle kostes ingesluit. Ons sal seker vir hom gaan as ons nie 'n ander prys kry nie.

Chris kla al die hele week van tandpyn, sy verstandtand druk teen die ander tand en hy het 'n abses. Ons kry 'n swart tandarts wat geen pasiënte het wat wag. Nou bespiegel ons, is hy dalk 'n slegte dokter of is die Malawiers se tande in so goeie toestand dat hulle nie 'n tandarts nodig het nie. Dit moet die laaste wees want hulle eet nie soetgoed en ons het nêrens stopsels gesien nie. Die besluit was maklik. Trek die tand! En net R160 later.

Donald hulle het nog nie vertrek nie. Hopelik is die bakkie nou-nou reg want ons is moeg vir wag in Lilongwe.

15 Maart

Vroegoggend kom ons by die Warehouse aan om te sien of hulle die Hilux gaan regkry vir ons trip vandag. Die enjin is in stukke en ons weet nie of ons gaan vertrek nie. Ons wil nie in die aand ry nie. Teen 12 uur is die enjin weer aanmekaar en word hy gestart. Hy klink pragtig. Oupa sê dat ons nie ry voordat die groen bakkie start nie.

Ons pak ons klip en begin neus huis toe druk. Ons is opgewonde want die vrag is waardevol en ons kan nie wag om die klip te bemark nie.

So 100 km van lilongwe af hoor ons 'n klapgeluid en so tik tik. Ek ry al hoe stadiger en stop by die eerste nedersetting. Ek stap om die motor en kan my eie oë nie glo nie. Drie van die boute op die linker agterwiel is morsaf en die ander 3 is net daar op genade. Die hele wiel is los. Samson die mechanic het nie die nuts vasgedraai nadat hy aan die remme gewerk het nie. Nog 500 meter of 'n kilometer verder en ons het groot skade gehad. Ons probeer die oorblywende moere los draai maar hulle draai net in die rondte. Dit vat Chris meer so 'n uur om die moere los te kry met 'n groot gesukkel. Die laaste moer moes ons afbreek.

Soos die Here dit bestem kry ons op 'n Sondag presies 5 wielboute wat pas. Eintlik pas net 2 maar Chris forseer die ander 4 in die flange met geweld en ons kan na een en 'n half ure weer die pad vat met een moer in elke wiel minder. Oupa vertel die grap van die ou wat ook sy wiel moere langs die malhuis se draad verloor het en toe die malle vir hom sê om een van elke wiel af te haal het hy vir die ou gevra of hy dan nie mal is nie. Die antwoord : "ek is mal maar ek is nie stupid nie"

Nou wag ons vir Donald wat in die nag wil ry omdat die trailer nie geregistreer is nie. Ek sit my foon af in die nag dat hy vinniger kan charge en wil nie vir Donald te vroeg pla nie. 7 uur bel ek hom en vra hom waar ons hom moet ontmoet. "Sorry sir I had a breakdown" Nou is ek nie verbaas nie. 'Expect the worst and then be pleasantly surprised if it all goes well'   Dit is die storie wat 'n ou hier moet hê om sane te bly. 

What exactly happened, vra ek hom. Hy sê dat hulle die bult op gery het en toe wou die ratte nie meer nie, toe hulle die remme trap toe gee dit ook in ens, ens. Toe moes ek geld stuur vir die thrust bearing en pressure plate. Hulle is besig om hom reg te maak en dan kom hulle vanaand.

In Lilongwe soek ons dromme en word na Area38 gestuur. Geran dit klink soos die fliek met die Aliens in Kaapstad nè. By een van die dosyne roadblocks beboet hulle ons wraggies omdat Chris in die agterste sitplek nie sy seatbelt aan het nie. Ons kry ook 'n waarskuwing oor wit reflectors wat afgeval het voor. Dit is nou rassediskriminasie teen die Muzungu. Het jy n brandblusser, ja. Het jy 2 driehoeke, ja. Het jy 'n veiligheids baadjie, ja. Het jy 'n temporary importation permit, ja. Het jy assuransie,  ja. "Can I see your drivers license. Ok now go pay your fine, 2000 Kwacha"

Ons ry êrens deur 'n rioolsloot en nou stink ons bakkie soos 'n toilet.

14 Maart

Dit reën die hele dag en ons vrees weer vir die moddergat. Die slag is ons 3 in die kar. Iemand kom van voor en vertel ons dat daar 'n bakkie vassit in die moddergat. Daar is geen ander pad daar verby nie en ons moet daar verby.

Ons stop onder die bult en stap na die voertuig wat vassit. Die man het opgegee, as hy terug stoot, dan is hy teen die wal in 'n sloot en net meer in die moeilikheid en hy kan nie vorentoe want die modder is te glad. Hy staan nou al dwars oor die pad. Saam met my is ons 5 man. Ek offer on te help. Hy gee my sy sleutels. Ek kry my manne om die bakkie se gat te swaai terwyl ek hom spin. Na 'n paar minute is ek parallel met die pad. Ek reverse die bakkie tot onder die bult en draf hom gly-gly deur die gat. Almal cheer en klap hande. Ek parkeer die bakkie en trek sy handrem op een stap terug na die moddergat. Die volgende oomblik begin die bakkie my agtervolg. Sy handrem werk nie! My hart gaan staan in my keel, ek hardloop na die bakkie en probeer hom stop, hy sleep my saam op die modder en stop uiteindelik. Donald hardloop nader en sit 'n klip agter die wiel. Scary stuff. Ek bewe van angs en adrenalien.

Die ou man wie se bakkie dit is beweer dat ek 'n antwoord op gebed is.

Nou is dit my beurt, ek ken die lyn en lengte soos die krieket spelers sal sê en jaag al glyende deur die moddergat. Samson volg met die hilux en 500 kg klip. Ek wens dat ek hom afgeneem het. Dit was omtrent 'n gesig. Die trailer bokspring omtrent 'n meter in die lug.

Ons kom by die myn met die groot kristalle en sien dat die kristal 'n goeie graad is. Die manne kry 158 900 Kwacha vir die kristal. Hulle smile all die pad bank toe. Dit klink na baie geld nè? Dit is eintlik net R4000.

Hulle start die Hilux nadat die groot kristal gelaai is en ons hoor so lelike knock op sy enjin. By die stoor aangekom ruk Sam en sy assistent die enjin uit en gaan vroeg na Mzuzu met die crankshaft want ons is op pad huis toe en die Hilux moet ons kristalle lilongwe toe neem en Chris se bore in Lilongwe laai. Die ingenieurs werke sê dat hy nie gefix kan word nie. Donald bel my dat hulle 'n 2de handse crankshaft wil koop. Dan moet hulle hom ingeneurswerke toe neem om te laat sny en dan ander bearings insit. Ek besluit om 'n nuwe crankshaft te koop want ek moet ook die voertuig gebruik as ek hier is en ek wil nie sukkel nie. Hulle bel my vanmiddag om te sê dat hulle als gekry het en dat die voertuig môre reg gaan wees vir die lang trip na Lilongwe. Dit is Afrika die en hier gebeur als so op hulle manier.

By die stoor begin ons met 'n massiewe taak. Die klip wat ons moet laai is te veel en ons moet sny. Ons begin die hele 4 ton wat ons wil afstuur te sorteer. Oupa sit by die skaal en weeg en ons gooi sakke op die stoep uit en haal al die industriële graad uit wat moet Sjina toe.

Chris vroetel met die skaal en kry die skaal om te zero. Ons weeg een van die 50 kg sakke en sien dat ons sak 52.9 kg weeg. Ons bereken weer die gewig van alles in die stoor en kry 'n nuwe gewig van 14049 kg. Nou kort ons net 9 ton. Die einde is in sig.

Ek koop 1.6 ton se mielies en 2 groot sakke stink gedroogde vissies en dit beteken dat daar nou genoeg kos vir al die myne is vir die volgende 4 weke. Nou hoef Chris nie bekommerd te wees oor die kos nie.

Ons boek in by Mame lodge en neem vir die eerste keer in 28 dae 'n warm stort en kan nie wag om Suid Afrika toe te kom nie. My sitplek as drywer is 'n hele 4 kg ligter, werk daai een vir julle self uit.

More rapporteer ek op die pad.

10 tot 13 Maart

Ons kan nie wag om ons neus suidwaarts te druk nie. Om vir 4 weke te kamp is lekker maar as jou vrou jou vertel van die warm bad wat sy gevat het dan wil 'n man net huistoe.

Die brandmaer hond het nou net sy bene kom soek wat Oupa vir hom rondgooi rondom die tent. Maar bewaar sy siel as die wag hom sien, dan peper by hom met klippe.

Vandag was een van ons beter dae.

Ons dag het begin met tee en die laaste beskuit want die koffie is klaar en toe is ons al glyende op die pad na die Nkhanga myn. Mike het 'n monster grote kristal oopgemaak. Ons is net so effens opgewonde. Ek stap na die put en skreeu vir Chris. Gaan haal my Pa. Hy moet dit sien. Ek neem die een foto na die ander en ons kan dit nie glo nie. Die myners reken dat die kristal 1000 kg weeg. Met die wegry van die myn sê Chris dat ons so bevoorreg is om so iets te kan beleef.

Ons moet Chris al die myne wys want hy moet vlg week begin om die besigheid te bestuur terwyl ek die beter grade aquamarine vanaf Suid Afrika gaan bemark.

Ons ry na Manduwa se myn. Hier raak Chris so opgewonde want orals steek kristalle se koppe uit wat in kwarts vasgevang is en hy het die expertise om die kristalle te bevry. Hy het 2 mobile mining units wat 100% geskik is om die job te doen. Hy het net boorpunte nodig.

By Agnes se myn koop ons 70kg se mooi klip.

By Mahowe se myn kry ons geen myners en gaan toe na sy 2de myn en kom ook daar voor dooie mans deur. Ons ry na sy huis en kry hom daar. Ek vra hom. Wat nou? Hy sê dat daar 2 groepe myners is by die een myn. Ek vertel hom dat hy lieg want ons kom nou net van sy myn af. Hy word skoon asvaal. Die vorige week het myners by sy een myn net R7 per persoon gekry vir patetiese produksie en ek dink hulle het almal gedros.

By die kantoor vind ons uit dat hulle ons drywers in die dorp gevang het sonder hul bestuurslisensies aan hulle en 'n stywe boete van so R350 is die drywer aangesê. Donald draai met die saak tot by die hoof van die verkeersdepartement en kry die boete af na R120. Ek raas maar moet maar betaal want ons het die bakkie nodig om te gaan klip laai.

Aandete was Ricemate met hoender. Alte lekker.

8 en 9 Maart

Mahowe is 'n onderwyser wat 3 myne besit. Hy is 'n laerskool onderwyser. Hy vat omtrent 3 minute om sy naam te skryf. Maar hy is 'n doodgoeie ou. Ek stuur die hele week vir hom Sms' s want hy rapporteer nie. "can we have a meeting?"  Teen Saterdag kry ons die meeting.

Hy maak n afspraak vir 2 uur. Teen 2 uur is hy nie by die kantoor nie. Ons wag 15 minute en ry toe die 6 km uit na sy huis toe oor slegte paaie. Daar gekom sê sy vrou, "wat soek julle hier? My man is dorp toe."  Wat n misverstand! Ons ry terug dorp toe en sit en wag. Teen half vier bel hy my en sê dat hy naby sy huis is en nou op pad dorp toe is. Ek gee die foon voor Samson en vra hom om vir die man te sê om reguit na sy huis te gaan ons kry hom daar.

Ons jaag na sy huis want dit is alreeds laat en ons kamp is 45 km op slegte grondpaaie hiervandaan en ons wil nie na donker op die paaie wees nie. Ons kom by sy huis aan en Oupa sê dat hy nie uit die kar gaan klim nie want die man het ons al klaar te veel rondgeneuk. Ek vra vir Oupa om asb nie met hom te raas nie want dit is 'n nuwe verskaffer en ons wil hom nie vervreem nie.

Hy is nie by sy huis nie. Ek kry hom op sy foon in die hande en hy sê dat hy amper by die huis is. Net nog 5 minute. So 15 minute later kom hy daar aan. Ek hou by my belofte om nie kwaad te word nie en vra hom waarheen nou. Hy sê "we have to visit the mines"

Die eerste myn is 8 km weg oor haglike paaie. Uiteindelik sê hy "stop here!", ons vra "how far too the mine?", hy reken dit is net 100 meter. So 300 meter verder stuur ek vir Oupa terug kar toe en nog so 150 meter verder kom ek by die myn aan. By die myn kry ons so klein hopie klippe. Gelukkig het hulle goeie kleur. Hy sê dat hulle kamp opgeslaan het en by 'n begrafnis was en daarom is die produksie so laag. Ek aanvaar dit en betaal hulle net vir die kg gelewer. Elke ou kry net R39 vir die week se werk. Hulle lyk nie tevrede, maar ek is ook nie tevrede want elke myn moet 250kg 'n week lewer.

By myn 2 en 3 herhaal die storie homself en ek is kwaad. My voedingskema vir sy 3 myne stoot die koste op na amper $2 per kg vir die bietjie klip wat hy gelewer het, maar ek het 'n klousule in sy kontrak wat sê dat as hy nie daagliks die gewigte deurgee nie dat hy nie die vlg week weer kos sal kry nie. So geen voeding vir sy myne meer nie totdat hy leer om te rapporteer. Ek raas met hom en sy myners en hulle lag openlik vir my in my gesig. Oupa sê dat die nasie geen benul het van tyd of afstand nie en ek beaam.

As hy rapporteer dat daar net 6 kg gemyn is by een myn kan ek mos dadelik weet dat iets nie pluis is by daai myn nie en dan onmiddellik stappe neem om dit reg te stel. By die Pastoor se myn het hy Saterdag oggend meer klip gemyn as Mahowe se 3 myne saam vir die hele week.

Ons kom eers 7.30 by ons kamp (stikdonker) aan op 'n Saterdag aand wanneer die res van Suid Afrika lekker voor julle TV' s sit en rugby kyk. As Donna ons nie op hoogte hou met die scores nie sal ons ook gladnie weet wat in die wêreld aangaan. Aandete is Chili sardyne op sagte witbrood. Alte lekker. Maar ons sardyne is nou op. Oupa is baie lief vir sy sardyne.

Sondag rus ons by die kamp. 5.30 op met die wag se stiptelikke "your water is heat" en koffie in die tent, oats pap vir Brekfis en 11 uur tee. Teen 12 uur kom daar 'n dronk myner aan by die kamp en iets snap in my en ek verjaag hom met 'n stok. Die 4de slag slaan ek hom agter oor die blaaie en Oupa lag te lekker. Moenie die Mzungu kom pla as jy gesuip is nie. Punt!

Miskien kyk ek te veel CSI NY. Dankie Thea!  Dit is al wat ons oor het om te kyk en die res van die middag kyk ons so 3 van die episodes en speel seduko. Anja, dan vul Oupa een in en dan ek, en ons check mekaar so op. Wat 'n wonderlike tyd saam. Ek sal die tyd saam vir altyd bewaar in my hart.

7 Maart

My verjaarsdag. 05.22. Ons ou nagwag by ons kamp maak ons wakker met die woorde. 'morning sir your water is heat'  Dit is nou ons oggend badwater wat hy in ons klein sinkbadjie verhit het. Omtrent so 8 liter water. Die tyd van die oggend is dit nog lekker koel hier in Malawi. Ons is op die hoogste kop in die omgewing. As jy bad kan jy so 3 dae ver sien. Jy weet nie altyd wie kyk vir jou nie. Maar dis mos die lekker van kamp.

Ek stop by die polisie om te rapporteer dat ons maand se derde party assuransie gaan verval en te vra waar kan ons weer assuransie koop. "Sir you have to go Mzuzu 120 km away", nou wie wil op sy verjaarsdag so vêr ry en dit is al klaar amper 12 uur die middag. "just send someone with your vehicle papers in a taxi". So gedoen want ek en Oupa het ander planne vir die middag.

Ons vat die slegte pad na Luwawa Forrest lodge. Die lodge is so 12 km van die pad af in die aangeplante plantasies. Dit lyk soos Oos Transvaal. Te pragtig. Ons kom so 2 uur daar aan en drink iets op die stoep. So met die instap sien ons die suikerbekkies. Orals is voëltjies en ontdek voëltjie hemel. Net daar waar ons sit identifiseer ons so 12 voëls met 2 lifers. 'n Eastern double collored sunbird en n geelpens suikerbekkie.

Die lodge is so versameling van koloniale goeters. Alles is run down. Die stoele se kussings is stukkend en niks word regtig onderhou nie. Tipies Malawi. Amper so Karen Blixem tipe storie "I had a farm in Africa", 'n stuk roos kwarts hier en n bamboes chime daar. Kry julle die prentjie?

Aandete was pampoen sop, maar dit is nie naby so lekker soos Donna sê butternut sop nie. Die sop was effens laf en smaakloos. Ons eet slaai met rocket en heuning, te lekker en toe steak. Oupa sê hy is nie seker watse gedeelte van die bees die vleis vandaan gekom het nie maar dit kan dalk naby die rump wees. Die steak is well done. Hulle ken nie van medium to rare hier nie.

Hulle rook ons op die ete se prys R461.00. Ouch. Ons ry murmurerende daar weg en regverdig die koste teenoor die 2 lifers. Die ou vra $18 vir 'n sop en voorgereg. Francois jy kan bietjie tips kry by die ouens oor pricing. Na die tyd sê ons dat ons seker vooraf moes gevra het. Such is life.

Dit was 'n lekker dag maar my gemoedstoestand was swaar want Annalie is siek in Sjina en gaan Hong Kong toe met die trein vir mediese hulp. Gelukkig het ons vriende in Hong Kong wat haar help. Sy is OK

5 en 6 Maart

Ons vat die pad Zambië toe met net die basics in die kar. Ons beplan om een of twee nagte daar oor te slaap. Ons ry saam met Ray want hy sê dat hy al die myne ken in daai geweste. Maar ons moet eers Noord om 'n ander myn te besoek.

By Embangweni is daar 'n beesveiling en orals word sulke maer klein tipe bees aangejaag. Die een ou het die ossie met 'n riem aan die agterpoot en stoei om hom uit die pad uit te kry sodat ons kan verby.

By Endingweni kry ons hordes mense wat al 5 km flink aanstap dorp toe. Al te kleurvol. Dit is markdag. Fiets bande, goedkoop radios, potte, doeke, vis, charcoal en nog wat word oral langs die pad uitgestal en dit is al te vrolik. Maar ons ry net deur en geniet die kleurvolle spul so uit die motor. Oupa probeer die geroesemoes afneem, maar 'n mens kan dit eintlik net ervaar. So 10 km verder vra ons rigting. Op en af met dieselfde pad kom ons uiteindelik by dieselfde myn wat ek in Oktober laas jaar by was. Maar die slag is die myn onder 2 meter diep water. Daar is skynbaar juweliersgehalte stene in die gat maar die saak moet wag tot na die reënseisoen voordat dit weer gemyn gaan word.

Ons kom so 12 uur by die grenspos aan. Dit is omtrent net 'n stok oor die pad. Al die doeane personeel sit onder 'n boom. Ons vul die register in en binne 5 minute is ons op pad na Zambië.

Ray loop net oor die grens want hy het nie 'n paspoort nie.' Nou Ray hoe gaan ons die klip oor die grens kry.' "That is not a problem, once we are there we just past the border anywhere with the stones." OK!
Maar ons neem 'n wyse besluit om dit eerder nie te probeer nie want die Afrika tronke het nie sulke lekker beddens nie. Aan die Zambiese kant vertel ons die man dat ons eintlik net ons paspoorte wil hernu met 'n nuwe stempel. Hy sê dat dit geen probleem is en stap die 100m saam met ons terug en so R180 later is ons weer wettig terug in Malawi.

Terug by die kar vra 'n welgeklede dame ons vir 'n lift. Waarheen gaan jy? Na Embangweni. Dit is presies waar ons kamp. Sy prys God, want ons is 'n antwoord op gebed.

Terug by die myn kry ons die myners in die dorp en nie by die myn nie. Ray is woedend. Hulle gebruik die oomblik wat ons weg is om rond te loop.

Laasnag waai die wind ons omtrent weg. As jy wakker word waai die wind nog een strook deur. Gelukkig is die tent goed geanker en ons oorleef die wind.

Vanoggend durf ons weer die bobbejaan pad na Agnes se myn. Pa sê dat net 'n dronk bobbejaan op so 'n pad hoort. Die pad lyk of hy nooit gery word nie en vat ons deur die hart van die Perekezi forrest. Inheemse woude orals om jou. Te pragtig. By Agnes se myn spandeer ons seker 2 ure om na haar specimens te kyk. Ek koop so 50 kristalle met water bubbles in en kan nie wag om hulle na my winkel te vat nie.

Uiteindelik vat ons die kortpad terug dorp toe en ja, daar sit ons weer vas. Gelukkig is ons naby 'n myn en 2 manne met 'n graaf grou ons uit. By die stoor weeg ons en sorteer ons al die goed wat ons moet terugneem SA toe. Ons merk dat die een band pap lyk en besluit om hom te laat bekyk. Langs die pad lê 'n hoop bande en dit merk ook toe die plek waar hulle jou band in 'n japtrap sal regmaak. Terwyl hulle die band regmaak kyk ek hoe die een man vars vis van die meer verkoop. Ons koop 'n medium grootte vis en by die kamp maak ons hom in die Cobb gaar. Die vis was bitter deur en deur. Francois wat het ek fout gemaak?

4 Maart

Nou hoekom so stil? Net omdat ons dieselfde dinge doen wat ons tot op die punt gedoen het en ek oor omtrent als al geskryf het.

Langs ons tent kom 2 groot wit mushrooms op en ek pluk hulle om later die dag te braai. Ons het nie botter en knoffel nie maar wel peri-peri sous. My hand was bietjie swaar. Hulle het behoorlik gebrand.

Terwyl ons die warm mushrooms eet kom hier 'n streep kommando miere onder die tent uit verby ons voete. Ek gryp die Doom en gee so spuit in die kolom. Hulle begin sis en is kwaad. Toe hardloop hulle die hele wêreld vol ons besluit om eerder pad te gee. Na so halfuur is hulle weer daar maar elkeen met 'n eiertjie in die mond van onder ons tent se grondseil. Ons het gesê dat Afrika nie vir Sussies is nie, nè.

Gister was daar begrafnis. Groot begrafnis. Die myn waar ons bly se Chief se seun is dood. Daar word gesê: "As julle gaan myn, gaan ons al julle tools konfiskeer"

Ons gaan toe maar dorp toe om die stoor uit te sorteer. Ons koop 'n 2de hande kabel in die besige mark en konnekteer hom aan die skaal. Ek swets want die skaal wil nie aan nie. Die enigste verduideliking is dat die koord 2de hands verkoop word omdat hy stukkend is. Ek storm uit die stoor om te sien dat Samson nou net my agterste remme afgehaal het om hulle te diens. Wel dan is dit maar voetslaan die 500 meter dorp toe. Die ding met die Malawiers is dat hulle almal graag groet en die kindertjies skreeu dan Mazungu (witman) so ver ek loop. Gelukkig het die eerste winkel als wat ons nodig het insluitende die regte koord.

Ons begin om die sakke elk in 50 kg te verpak en in rye te pak. N moerawiese werk. So teen 5 uur is almal pap. Ek inkluis. Ek het self so 5 ton se sakke hanteer. Ons tel die rye en maal dit met 50 en kry net 8750 kg. My boeke sê daar moet 10100 kg wees. Maar daar is nog klip wat gewas moet word maar nie 'n volle ton nie. Wat kan ek sê, ver van jou goed, naby jou skade.

In die een hoek lê die lae graad en in die ander hoek die aquamarine wat ek as beading grade wil verkoop. Daardie hopie is al 2.5 ton. Ek bereken dat ek graag $5 per kg wil hê en dit sê my dat daar oor die R100 000 se waarde daar lê. Die vraag is nou, 'wat vat ons saam en wat bly' Want ek sal die klip moet verkoop om die nodige geld te kry om die container vol te kry en weg te kry.

Die oplossing is om als met een batch af te stuur SA toe met 'n trok so oor 2 weke van nou af.

Ons kry laatmiddag 'n oproep van Mike dat hulle nog 'n groot kristal gekry het. Ons gaan vanoggend kyk en kan nie wag om dit te sien nie......... To be continued.....